Pablo Neruda : M’ αρέσεις όταν σωπαίνεις…

Μ’ αρέσεις όταν σωπαίνεις, γιατί είσαι σαν ν’ απουσιάζεις, Και μ’ ακούς από μακρυά, η φωνή μου δεν σ’ αγγίζει. Μοιάζει σαν τα μάτια σου να έχουν πετάξει Και μοιάζει σαν ένα φιλί να σου κλείνει το στόμα.