Οι 10 Συμβουλές του Μάσλοου για την εκπαίδευση

Ο Μάσλοου, μέσα από την ιεραρχική απεικόνιση των αναγκών του ανθρώπου, θέλησε να δείξει την έμφυτη ροπή που παρουσιάζει ο άνθρωπος για τον συνεχή προσανατολισμό του προς την αυτοβελτίωση και την αυτοεκπλήρωση. Θεωρούσε ότι ο μόνος λόγος που μπορεί να εμποδίσει το άτομο να προχωρήσει επιτυχώς στο μονοπάτι της αυτοπραγμάτωσης μπορεί να εντοπιστεί στα κάθε είδους εμπόδια που θέτει η κοινωνία μέσω των κοινώς αποδεκτών συστημάτων που ορίζει και χρησιμοποιεί.

Εάν η εκπαίδευση είχε πράγματι σχέση με την μάθηση…

Εάν η εκπαίδευση είχε πράγματι σχέση με την μάθηση τότε: …θα αφήναμε τα παιδιά να κάνουν περισσότερες ερωτήσεις και μετά θα τούς δίναμε την κατάλληλη υποστήριξη για να βρουν τις δικές τους απαντήσεις.…θα βλέπαμε ότι το να βάζεις τα παιδιά να ανακατεύονται με πράγματα σαν μαθησιακή ευκαιρία στη φυσική, και όχι σαν κάτι άχρηστο.

Αναπτύσσομαι δια βίου…

Οι ικανότητες και οι δεξιότητες αποτελούν το δυναμικό του κάθε ανθρώπου. Οι δύο όροι, ικανότητα και δεξιότητα, αλληλοκαλύπτονται, αλλά γενικά η έννοια της ικανότητας θεωρείται ευρύτερη από την έννοια της δεξιότητας. Είναι η κατάσταση κατά την οποία ένα άτομο κρίνεται επαρκές ή αρκετά ικανό να επιτελέσει ένα συγκεκριμένο ρόλο. Οι ικανότητες πηγάζουν από τις σωματικές, ψυχολογικές, προσωπικές ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά του ατόμου και αναπτύσσονται ανάλογα με τις ευκαιρίες που παρέχει το περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείται.

Η εκπαίδευση είναι αξιοθαύμαστο πράγμα, καλό είναι όμως να θυμόμαστε πότε πότε πως τίποτα που ν’ αξίζει να το μάθουμε δεν μπορεί να διδαχτεί

Νιώθουμε τόσο περήφανοι που μεγάλο μέρος του πολιτισμού μας προέρχεται από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όπως και για το γεγονός ότι σ’ αυτή την τελευταία πέταξαν το γάντι άνθρωποι όπως ο Σπάρτακος.

7 μυστικά για το σωστό εκπαιδευτικό περιβάλλον

Πολλοί εκπαιδευτικοί και ακόμη περισσότεροι μαθητές παραπονιούνται για τις ψυχρές και άσχημες σχολικές αίθουσες. Οι μαθητές βαριούνται σε αυτές και δεν παρακολουθούν τι γίνεται στην τάξη, δεν αγαπούν το σχολείο και συνδέουν τη μάθηση με ένα άσχημο περιβάλλον που ταιριάζει σε όλους, καθώς δεν έχει κανένα χαρακτηριστικό που να το νιώθουν αποκλειστικά δικό τους. Δεν είναι τυχαίο που επικρατεί η άποψη πως οι μαθητές ουδεμία κίνηση κάνουν για να προστατέψουν το δημόσιο χώρο: δεν αγαπούν αυτόν το χώρο και δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε για αυτό.

Εκπαιδευτική επανάσταση στη Φινλανδία

Επανάσταση» στις δύο πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης ετοιμάζει η Φινλανδία, μία χώρα πρότυπο για τις μεθόδους και το επίπεδο Παιδείας της, καταργώντας τα παραδοσιακά μαθήματα και εισάγοντας συνδυαστικό τρόπο διδασκαλίας, με βιωματικό τρόπο.

Εμπλοκή γονέων στην εκπαιδευτική διαδικασία

Η ενεργός ανάμειξη των γονέων στην οργάνωση του σχολείου και η συμμετοχή τους σε διαφόρου τύπου σχολικές δραστηριότητες συνδέεται άμεσα με την καλύτερη σχολική επίδοση των παιδιών τους. Οι γονείς ως εταίροι του σχολείου ευνοούν και προάγουν την εκπαιδευτική διαδικασία, όχι μόνο σε επίπεδο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπου παρατηρείται ότι οι μαθητές έχουν περισσότερες ανάγκες όσον αφορά στη γονεϊκή καθοδήγηση, αλλά και σε επίπεδο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς υιοθετούν συνεργατικούς με το σχολείο ρόλους και τακτικές που συντελούν στην αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα της σχολικής εκπαίδευσης και για τους εφήβους.

Κρίση στην εκπαίδευση. Μια κρίση που υπάρχει χρόνια.

Εδώ και χρόνια μιλάμε όλοι για το απαρχαιωμένο σύστημα εκπαίδευσης που είναι εντελώς αποκομμένο από της εργασιακές ανάγκες της χώρας. Με την πρωτοφανή σε διάρκεια και ένταση κρίση που περνάει η χώρα, αυτό το πρόβλημα πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. Η ελλιπής ως μηδαμινή χρηματοδότηση στην παιδεία καταφέρνει στην ουσία να δημιουργεί μαθητές δύο ταχυτήτων και νέους χωρίς όνειρα και φιλοδοξίες. Παρέχεται στις νέες γενιές μια εκπαίδευση με παλιά μέσα και βασισμένη σε παλιές και ξεπερασμένες προ πολλού πρακτικές και φόρμουλες.

Το εκπαιδευτικό σύστημα «πνίγει» τους εφήβους

Τα καταθλιπτικά συμπτώματα πληθαίνουν και τα ποσοστά απόπειρας αυτοκτονίας διπλασιάστηκαν τα τελευταία 20 χρόνια μεταξύ παιδιών που ξυπνούν και κοιμούνται κάθε μέρα στον ρυθμό του ρομπότ με μοναδικό στόχο την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο και μόνιμη ηχώ στ΄ αφτιά τους: «Πρέπει να τα καταφέρεις!»

Άνιση σχολική επίδοση: Οι παρανοήσεις περί ευφυΐας & οι κοινωνικές ανισότητες της εκπαίδευσης

Η Κοινωνιολογία της εκπαίδευσης, που προέκυψε τη δεκαετία του 1950 ως κλάδος των κοινωνικών επιστημών, στα πλαίσια της προσπάθειας θεμελίωσης ενός πραγματικά ισότιμου και δίκαιου εκπαιδευτικού συστήματος ανέτρεψε τα δεδομένα αναφορικά με τις απόψεις που ανήγαγαν την άνιση σχολική επίδοση και τη σχολική αποτυχία σε ατομικά αίτια, που σχετίζονται με το δείκτη νοημοσύνης (Φραγκουδάκη, 2001). Αντίθετα, σύνδεσε το φαινόμενο αυτό σε διεθνές επίπεδο με κοινωνικά αίτια, που αφορούν τις διακρίσεις που θεσμοθετημένα αναπαράγει η εκπαίδευση και σχετίζονται αφενός με την προώθηση των παιδιών των ανώτερων κοινωνικά στρωμάτων και αφετέρου με τον παραγκωνισμό μαθητών που προέρχονται από την εργατική και αγροτική τάξη.

Ανασταλτική για τις επιδόσεις τους η πολλή μελέτη στο σπίτι για τους μαθητές

Άκρως αντιπαραγωγική κρίνεται από επιστήμονες η πολλή δουλειά στο σπίτι για τους μαθητές, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι εργασίες στο σπίτι όχι μόνο δεν βοηθούν τους μαθητές να μάθουν περισσότερα αλλά δρουν ανασταλτικά και στις σχολικές τους επιδόσεις.

Σχολική Αποτυχία

Για τους καλούς μαθητές το σχολείο είναι ένα είδος γέφυρας μεταξύ του κόσμου του παιδιού και αυτού των ενηλίκων. Για τα παιδιά με δυσκολίες μάθησης, που δεν μπορούν ή δε θέλουν να μάθουν γράμματα, το σχολείο είναι ένας τόπος όπου πιθανά ξεκινά η πάλη εναντίον της κοινωνίας.

Περισσότερη άσκηση για καλύτερους βαθμούς

Το αρχαίο ρητό «νους υγιής εν σώματι υγιεί» αποδεικνύεται για άλλη μια φορά αληθινό. Ομάδα ειδικών, αναλύοντας πολλές μελέτες από τρεις χώρες, διαπίστωσε ότι οι έφηβοι και τα παιδιά που είναι σωματικά πιο δραστήρια παίρνουν καλύτερους βαθμούς στο σχολείο.

Το πρόγραμμα PISA και το Ελληνικό μοντέλο εκπαίδευσης

Η έρευνα Διεθνές Πρόγραμμα για την Αξιολόγηση των Μαθητών (ΡΙSΑ) διεξάγεται με ευθύνη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.) από το 2000 μέχρι σήμερα κάθε τρία χρόνια και περιλαμβάνει αξιολόγηση μαθητών, οι οποίοι ολοκληρώνουν την υποχρεωτική τους εκπαίδευση, στα μαθηματικά, στις φυσικές επιστήμες και στην κατανόηση κειμένου.