Οι προσδοκίες και οι στάσεις των δασκάλων προς τους μαθητές τους

Ένα σημαντικό και σοβαρό πρόβλημα στην παιδαγωγική επιστήμη είναι και το ζήτημα της προσδοκίας των δασκάλων προς τους μαθητές τους. Έχει βρεθεί ότι η στάση του δασκάλου προς τους μαθητές του παίζει σημαντικό ρόλο στο τι προσδοκά ο ίδιος από τους μαθητές του, στην εκτίμηση του σχετικά με τις δυνατότητες του παιδιού καθώς και την προοπτική τους στο μέλλον. Επομένως, στη στάση του εμφιλοχωρεί το στοιχείο της πρόβλεψης σχετικά με την αναμενόμενη δυνατότητα επίδοσης του συγκεκριμένου μαθητή.

Η σχέση γονιών με τους δασκάλους

Είναι μόνο η αρχή μιας τεράστιας συζήτησης, η οποία υπερβαίνει αυτό καθαυτό το ζήτημα της σχέσης με τους δασκάλους, καθώς μας παραπέμπει άμεσα στις σχέσεις γονιών – παιδιών, στην διαπαιδαγώγηση τους καθώς και στη γνώση όλων μας περί ιεραρχίας.

Πολύτιμες συμβουλές δασκάλων προς τους γονείς

Τα παιδιά περνούν τη μισή τους μέρα στο σχολείο –και, αρκετά απ’ αυτά, την άλλη μισή σε αίθουσες φροντιστηρίων ή κάνοντας ιδιαίτερα στο σπίτι γιατί είναι «αδύναμα» σε κάποιο μάθημα. Οι παιδαγωγοί, λοιπόν, είναι τρόπον τινά οι… πρωινοί «γονείς» των παιδιών. Και, οι περισσότεροι απ’ αυτούς, θα ήθελαν να ξέρετε ορισμένα από τα συμπεράσματα που τα χρόνια στις διδακτικές αίθουσες τους έμαθαν. Όπως…

Το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο

Εάν υποπτεύεστε ότι ο δάσκαλος του παιδιού σας το εκφοβίζει ή το κακοποιεί, δράστε άμεσα! Όσο παρατείνεται η βία εκ μέρους του τόσο επεκτείνεται και εδραιώνεται στην παιδική ψυχή του..

Εκπαιδευτικός και σχολείο

Η αξιοπρεπής παρουσία του τόσο στην τάξη όσο και στο σχολείο και στην κοινωνία γενικότερα. Αυτή δεν περιορίζεται στην εξωτερική του εμφάνιση μόνο, αλλά και σε ολόκληρη τη συμπεριφορά του. «Και βήμα ανδρός και γέλως οδόντων αναφέρει περί του ανδρός», έλεγαν οι πρόγονοί μας.

Δέκα οδηγίες προς εκείνους που τολμούν να διδάσκουν!

Μέσα στο κύμα των μαθητικών επικρίσεων και της αμφισβήτησης της λογικής του υπαρκτού σχολείου ξεχωρίζει ένα πρόσωπο, ο εκπαιδευτικός. Είναι ο «σημαντικός άλλος», η μόνη εμφανής φιγούρα της «ανώνυμης» σχολικής μηχανής, που στα «επεισόδια» των μαθητικών συζητήσεων παρουσιάζεται, υπαινικτικά, με μια θαυματουργική δύναμη, άλλοτε θεία και άλλοτε διαβολική, άλλοτε σα φορέας σωτηρίας και άλλοτε σα φορέας απώλειας.

Ποιοι γνωρίζουν καλύτερα τα παιδιά, οι δάσκαλοι ή οι γονείς τους;

Πολλοί πιστεύουν ότι οι δάσκαλοι βρίσκονται σε καλύτερη θέση για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς των παιδιών σχολικής ηλικίας. Το βασικό επιχείρημα για αυτή τη θέση, είναι το ότι οι δάσκαλοι μπορούν να κρίνουν και να συγκρίνουν καλύτερα ένα παιδί με συνομήλικους του, επειδή αυτοί είναι συνεχώς σε επαφή με μεγαλύτερες ομάδες παιδιών.

Ο θεραπευτικός ρόλος της σχέσης μαθητών και εκπαιδευτικών

Η εφηβεία είναι μια ιδιαίτερα ευάλωτη περίοδος της ανάπτυξης όπου, λόγω των σημαντικών ψυχοκοινωνικών και σωματικών αλλαγών, της διαδικασίας ανεξαρτητοποίησης και ανεύρεσης ταυτότητας, υπάρ­χει μια σχετική διατάραξη της ψυχικής ισορροπίας. Όλα τα ψυχικά φαινόμενα που χαρακτηρίζουν την εφηβεία μπορούν να θεωρηθούν ως απόπειρες αποκατάστασης της ισορροπίας της που έχει διαταραχθεί. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της εφηβείας είναι ο έντονος ρυθμός και η αστάθεια σε όλους σχεδόν τους τομείς, εξαιτίας ενδοψυχικών συγκρούσεων που προσδίδουν μια γενική εικόνα ρευστότητας και διακύμανσης.