Ισότιμος φιλελευθερισμός: η φιλοσοφία του Εμανουέλ Μακρόν

Ο Εμανουέλ Μακρόν υπήρξε φιλόσοφος, πριν γίνει κρατικός λειτουργός, τραπεζίτης και υπουργός. Τα έργα του απέσπασαν πριν από 17 χρόνια τις ευχαριστίες του φιλοσόφου Πολ Ρικέρ στην εισαγωγή του βιβλίου του Η μνήμη, η ιστορία, η λήθη. Σήμερα, η ιδεολογία του Μακρόν είναι εμπνευσμένη από δύο άλλους φιλοσόφους: τον Τζον Ρωλς και τον Αμάρτυα Σεν. Ο πρώτος θεωρείται ο σημαντικότερος πολιτικός φιλόσοφος του 20ού αιώνα, ενώ ο δεύτερος έχει κερδίσει το Νόμπελ Οικονομίας το 1998.

Μάνος Χατζιδάκις: η παιδεία αντίδοτο για το φασισμό

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Ηγεσία και εξουσία

Η κοινωνία δεν είναι δημιουργία των ατόμων, αλλά είναι κυρίως ένα σύμπλεγμα θεσμών, και η ιστορία της κατευθύνεται από νόμους που καθορίζονται από ένα μέσον όρο απαραίτητων συμβιβασμών.

Να σέβεσαι και να ανέχεσαι τους άλλους

Σε μια πρόσφατη έρευνα με θέμα τη σημασία που δίνουν οι γονείς στη μετάδοση στα παιδιά τους της αξίας του σεβασμού και της ανεκτικότητας, η Ελλάδα κατατάχθηκε τελευταία ανάμεσα σε 69 χώρες. Με άλλα λόγια, η ελληνική οικογένεια δεν θεωρεί σημαντικό να κοινωνικοποιεί τους νέους με βάση τις παραπάνω αξίες. Καθόλου τυχαία νομίζω, χαμηλά μαζί με την Ελλάδα βρίσκονται χώρες όπως η Ουγκάντα, η Αλγερία και το Πακιστάν, ενώ οι πέντε πρώτες χώρες στη σχετική λίστα ήταν η Σουηδία, η Ολλανδία, η Δανία, η Γαλλία και η Ισλανδία. Το αποτέλεσμα της έρευνας δεν πρέπει να μας εκπλήσσει καθώς με μια προσεκτικότερη ματιά θα αντιληφθούμε πως εδώ βρίσκεται η ρίζα πολλών δεινών μας ως κοινωνία.

Τα ‘όπλα’ της ψυχολογίας κόντρα στην κρίση

Οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα έχουν και παράπλευρες επιπτώσεις: δεν αντιμετωπίζουμε μόνο πίεση στην εργασία μας ή στην κοινωνική μας ζωή, αλλά και στην ίδια μας τη σκέψη, τη συμπεριφορά μας. Το ερώτημα που καλούμαστε σήμερα να απαντήσουμε και μάλιστα επιτακτικά είναι: και τώρα, τι κάνουμε; Τι μπορεί να κάνει το άτομο για να μειώσει τις αρνητικές ψυχικές συνέπειες της κρίσης; Τι μπορούμε να κάνουμε ομαδικά; Φαίνεται ότι είναι αναγκαίο να κινηθούμε σε ατομικό και σε ομαδικό επίπεδο ταυτόχρονα εφόσον το φαινόμενο είναι κατ’ εξοχήν κοινωνικό, αλλά έχει και σημαντικές επιπτώσεις στο άτομο.

Σοπενχάουερ: Η μάζα στοχάζεται ελάχιστα

«ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ, κάποιοι έχουν εφεύρει μια εντυπωσιακή μηχανή που κατασκευάζει μεγάλες σύνθετες λέξεις, περίπλοκες κοινοτοπίες, ατέλειωτες προτάσεις, νέες και ανήκουστες εκφράσεις, που όλα αυτά μαζί δημιουργούν μια κατά το δυνατόν δύσκολη γλώσσα, που δίνει την εντύπωση της ευρυμάθειας.

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: Θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι!

O Μάρτιν Λούθερ Κινγκ γεννήθηκε 15 Ιανουαρίου του 1929 στην Ατλάντα. Υπήρξε μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του αγώνα για τα πολιτικά δικαιώματα, την ισότητα, τη δικαιοσύνη και την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων. Γόνος μιας μεσοαστικής οικογένειας, με έντονες θρησκευτικές επιρροές, βίωσε από νεαρή ηλικία την κυρίαρχη ρατσιστική νοοτροπία του αμερικανικού νότου.

Έτσι επιδρά ο εγκέφαλός σου στον τρόπο που ψηφίζεις

Αναρωτιέσαι γιατί οι νέοι και οι γηραιότεροι ψήφισαν τόσο αντίθετα στο δημοψήφισμα που κατέληξε στο #Brexit; Για όλα μπορεί να φταίει το κεφάλι τους- κυριολεκτικά. Και ΑΥΤΌ διότι οι πολιτικές αντιλήψεις ενδέχεται να οφείλονται και σε διαφορές στη δομή του εγκεφάλου.

Η έννοια της ανομίας στην Ελλάδα και στις σύγχρονες κοινωνίες

Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Emile Durkheim επέλεξε έναν ελληνικό όρο για να περιγράψει μία νέα κοινωνική κατάσταση στη δυτική Ευρώπη, αυτόν της ανομίας (anomie). Σύμφωνα με τον Γάλλο κοινωνιολόγο, σε καταστάσεις ανομίας εκλείπουν οι σαφείς ρυθμίσεις, οι κανόνες και τα πρότυπα που καθορίζουν τον τρόπο λειτουργίας της κοινωνίας.

Η εξουσία είναι εθιστική, δρα σαν ναρκωτικό, επιδρά στα συναισθήματα και μπορεί να αλλοιώσει την κρίση

Η εξουσία είναι εθιστική σαν ναρκωτικό και αυτό δεν είναι μια εν θερμώ «κατηγορία» των αγανακτισμένων ψηφοφόρων αλλά διαπίστωση επιστημονικών μελετών. Οι αλλαγές που επιφέρει η άσκηση εξουσίας στον εγκέφαλο εξηγούνται διεξοδικά σε ένα βιβλίο από τον καθηγητή Ψυχολογίας του Trinity College του Δουβλίνου Ian Robertson. Η εικόνα που περιγράφει ο ειδικός προσφέρει ίσως μια πολύ λογική εξήγηση για αποφάσεις και συμπεριφορές πολιτικών ηγετών που ορισμένες φορές μας φαίνονται ότι βγαίνουν έξω από τα όρια της κοινής λογικής.

Το γονίδιο του λαϊκισμού

Όταν μιλάμε για λαϊκισμό πρέπει να κάνουμε διάκριση ανάμεσα σε δύο πεδία και γλώσσες. Στη γλώσσα της πολιτικής αντιπαράθεσης, όπως μεταδίδεται από τα μέσα ενημέρωσης, το επίθετο «λαϊκιστής» χρησιμοποιείται για κάποιον που απευθύνεται στα ταπεινά ένστικτα του ψηφοφόρου με ψέματα, κραυγές και υποσχέσεις που είναι αδύνατο να εκπληρωθούν. Διακρίνεις τον λαϊκιστή στον θόρυβο της μάχης επειδή επιδιώκει τη συνενοχή με τον λαό, αντί να θέτει ερωτήματα στους πολίτες. Τον διακρίνεις επίσης επειδή είναι εκείνος που αρνείται την ύπαρξη των ιδεολογιών, δηλώνει ότι ο διαχωρισμός μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς έχει ξεπεραστεί ή παριστάνει τη γέφυρα ανάμεσά τους

Δημοκρατία και ευτυχία

Σύμφωνα με νέα έρευνα, οι ευτυχέστεροι Ευρωπαίοι ζουν στην Ελβετία. Η εξήγηση όμως δεν βρίσκεται ούτε στην οικονομική τους ευμάρεια, ούτε στα πεντακάθαρα πεζοδρόμια στις πόλεις τους, ούτε στην όμορφη φύση γύρω από αυτές.

Ηλιθιότητα και Εξουσία

Όπως όλα τα ανθρώπινα όντα, έτσι και οι ηλίθιοι άνθρωποι παρουσιάζουν τεράστιες διακυμάνσεις αναφορικά με τη δυνατότητά τους να επηρεάζουν τους συνανθρώπους τους. Ορισμένοι ηλίθιοι άνθρωποι υπό φυσιολογικές συνθήκες προκαλούν μόνο περιορισμένες ζημίες, ενώ άλλοι καταφανώς επιτυγχάνουν να προκαλούν ανείπωτες και εκτεταμένες καταστροφές όχι απλά σε ένα ή δύο άτομα αλλά σε ολόκληρες κοινότητες ή κοινωνίες.

«Δεν είναι αριθμολογικό το πρόβλημα της Ελλάδας, είναι αξιακό» λέει ο Στέλλιος Ράμφος

Σε συζητήσεις και συνεντεύξεις με ουσία και βάθος, ο Έλληνας φιλόσοφος, διανοητής και συγγραφέας δεκάδων βιβλίων εκφράζει, χωρίς φόβο, με πάθος, απόψεις που έχουν ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα, ειδικά στις ημέρες που διανύουμε.

Σοπενχάουερ: Η μάζα στοχάζεται ελάχιστα

«ΓΙΑ ΝΑ ΚΡΥΨΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ, κάποιοι έχουν εφεύρει μια εντυπωσιακή μηχανή που κατασκευάζει μεγάλες σύνθετες λέξεις, περίπλοκες κοινοτοπίες, ατέλειωτες προτάσεις, νέες και ανήκουστες εκφράσεις, που όλα αυτά μαζί δημιουργούν μια κατά το δυνατόν δύσκολη γλώσσα, που δίνει την εντύπωση της ευρυμάθειας.

Αφιέρωμα στο Μαρξισμό

Με τον Χέγκελ τελείωσε η εποχή των μεγάλων φιλοσοφικών συστημάτων γιατί μετά απ’ αυτόν, η φιλοσοφία τράβηξε διαφορετικό δρόμο. Στη θέση των μεγάλων φιλοσοφικών θεωριών έχουμε, από εδώ και πέρα, «υπαρξιακές» ή «πρακτικές φιλοσοφίες». Αυτό ακριβώς εννοούσε ο Μαρξ, όταν έλεγε ότι ως τότε οι φιλόσοφοι προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τον κόσμο αντί να προσπαθήσουν να τον αλλάξουν. Αυτά ακριβώς τα λόγια αποτελούν ένα ορόσημο στην ιστορία της φιλοσοφίας.

Καρλ Μαρξ: ο ιδρυτής του ιστορικού υλισμού

Ο Καρλ Μαρξ γεννήθηκε το 1818 στην πόλη Τρηρ της Γερμανίας από αστική οικογένεια μεγαλοδικηγόρου. Οι πρόγονοι του μπορεί να ακολουθούσαν το εβραϊκό θρήσκευμα ακόμα και σαν ραβίνοι, όμως από το 1824 η οικογένεια του προσχώρησε το 1824 στον Προτεσταντισμό για να έχει μια καλύτερη επαγγελματική εξέλιξη. Μετά από μια ταραχώδη ζωή πέθανε ήρεμα καθισμένος στην πολυθρόνα του το Μάρτιο του 1883 στο Λονδίνο σαν εξόριστος.

Και αν υπάρχει γονίδιο που καθορίζει τις πολιτικές μας πεποιθήσεις;

Αριστερός, δεξιός, συντηρητικός, φιλελεύθερος: και αν όλα αυτά εξαρτώνται από την κληρονομικότητα; Μία έρευνα που δημοσιεύθηκε χθες από την βρετανική Royal Society φέρνει στο φως μία σχέση ανάμεσα στη γενετική προδιάθεση και τις πολιτικές πεποιθήσεις.