Το ταμπεραμέντο και η προσωπικότητα – “Δεν φταίω εγώ, το ταμπεραμέντο μου φταίει”

Όλα τα παιδιά γεννιούνται σε ένα περιβάλλον το οποίο είναι πλούσιο και γεμάτο προσδοκίες, αξίες, κανόνες και παραδόσεις. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα θα παίξουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Τα δύο πρώτα χρόνια ζωής, το άτομο μαθαίνει και αφομοιώνει ιδέες και αρχίζει να αντιλαμβάνεται ποια είναι η αναμενόμενη συμπεριφορά σύμφωνα με τους κοινωνικούς κανόνες, τα πρότυπα και τις αξίες. Παράλληλα, καθώς το παιδί μεγαλώνει αρχίζει και διαμορφώνει τη δική του προσωπικότητα απορρίπτοντας ή υιοθετώντας πρότυπα και κανόνες από το περιβάλλον του.

Advertisements

6 tips για να αντιμετωπίσεις ένα «δύσκολο» παιδί

Το πρώτο βήμα είναι να ξεχάσεις την τιμωρία και να σκεφτείς πως το παιδί με τη συμπεριφορά του σού δείχνει κάτι που δεν μπορεί να το εκφράσει με λόγια. Και είναι ο ρόλος μας ως γονείς να προσπαθήσουμε να βρούμε τι είναι αυτό και να το βοηθήσουμε να το ξεπεράσει.

Πως γινόμαστε το λάθος πρότυπο για τα παιδιά

Αν είστε ένας γονιός που ανησυχεί πολύ, επιρρεπής σε άγχος και κακά σενάρια, δίνετε στο παιδί την εντύπωση, ότι ο κόσμος είναι ένα τρομακτικό μέρος κι ότι ο καθένας θα πρέπει να βρίσκεται σε αιώνια επαγρύπνηση για να προστατευτεί απ΄ όλα αυτά τα κακά. Σκεφτείτε, πόσο εύκολα τέτοια συναισθηματικά μηνύματα, θα μπορούσαν να κάνουν ένα παιδί βαθιά απαισιόδοξο.

Τα καλά όρια πλάθουν ευτυχισμένα παιδιά…

Μια σχέση στέρεη και δυνατή, που τροφοδοτείται από το γονιό με αγάπη, αποδοχή, κατανόηση και τρυφερότητα προς το παιδί, είναι η καλύτερη βάση πάνω στην οποία μπορεί να στηριχτεί για να βάλει όρια. Αν η σχέση είναι δυνατή, ο θυμός από τις διενέξεις που αναπόφευκτα θα προκύψουν, θα εκτονωθεί σύντομα.

Οι 6 λόγοι για την αρνητική συμπεριφορά του παιδιού σας

Προσπαθείτε να καταλάβετε τι πάει λάθος και το παιδί δε φέρεται κατά πώς πρέπει εντός κι εκτός σπιτιού. Το θέμα είναι ότι εύκολα μπορείτε να καταλήξετε σε συμπεράσματα και οι δυσκολίες αρχίζουν στη διαχείριση και στην αλλαγή πορείας της ανατροφής…

5 μέθοδοι για να διαπαιδαγωγήσετε σωστά τα παιδιά σας

Σήμερα οι γονείς έχουν πολλά όπλα στην φαρέτρα τους για να διαπαιδαγωγήσουν σωστά τα παιδιά τους, χωρίς να καταφεύγουν στην χρήση σωματικής ή λεκτικής βίας, που αποδεδειγμένα φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά. Ας δούμε μερικές από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους:

Πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε την αποτυχία του παιδιού μας

Δεν είναι παράλογο ως γονείς να νιώθουμε κάποια απογοήτευση, έπειτα από μία αποτυχία, η οποία ακολουθείται από χίλιες δύο σκέψεις και προβληματισμούς: τι πήγε στραβά; Έδειχνε να είναι τόσο καλός σε αυτό. Μήπως δεν πρόσεχε όσο έπρεπε στο μάθημα; Μήπως δεν νοιάζεται γι’ αυτό που κάνει και θέλει να το παρατήσει; Μήπως αυτή είναι η αρχή μιας γενικότερης «κατηφόρας»;

Πώς οι γονείς μεγαλώνουν άβουλα παιδιά

Απ’ τη στιγμή που ένα παιδί έρχεται στον κόσμο αρχίζει να ζητά την προσοχή και τη φροντίδα του γονιού, την προστασία και τη βοήθειά του. Μεγαλώνοντας παίρνει πρωτοβουλίες, κάνει επιλογές και επιδεικνύει τη θέληση να πει, να κάνει, να μάθει και να συναναστραφεί, να είναι αυτόνομο. Τι γίνεται, όμως, με εκείνα τα παιδιά που εξελίσσονται αλλιώς, καταλήγοντας άβουλα, απρόθυμα να επιλέξουν για τον εαυτό τους και να εκφράσουν τη γνώμη ή την επιθυμία τους;

Alice Miller: «Το μίσος για τον εαυτό και η ανεκπλήρωτη αγάπη»

Η ψυχολόγος Alice Miller (1923-2010) έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεση μεταξύ της σωματικής τιμωρίας και της καταστροφικής της επίδρασης στα παιδιά. Έγραψε 13 βιβλία, που έχουν μεταφραστεί σε τριάντα γλώσσες και αξίζει να διαβαστούν.

Μάθηση και Απόδοση

Όταν σπουδάζουμε, ο στόχος μας είναι διπλός: να αποκτήσουμε γνώσεις και ικανότητες στον τομέα που επιλέξαμε, δηλαδή να μάθουμε και να αξιοποιήσουμε τη μάθηση, δηλαδή όσα μάθαμε να φαίνονται στην απόδοσή μας (είτε στην ακαδημαϊκή μας επίδοση, είτε στη δουλειά μας).

Μη βάζετε ταμπέλες στα παιδιά!

Τα χαρισματικά και δημιουργικά παιδιά συχνά παρουσιάζουν προβλήματα συμπεριφοράς, όταν πρέπει να συνεργαστούν με άλλα παιδιά ή ενήλικες (παιδικός σταθμός, σχολείο, κοινωνικές συγκεντρώσεις). Τα προβλήματα αυτά συμπεριφοράς προσoμοιάζουν με διαταραχές όπως το Σύνδρομο Υπερκινητικότητας, ή το σύνδρομο Διαλλειματικής Προσοχής ή τη Δυσλεξία.

Το μυστικό του δυνατού γονέα

Μια μητέρα πήγε το παιδί της στον Γκάντι και του ζήτησε το εξής: «Θα μπορούσατε να πείτε στο παιδί μου να μην τρώει ζάχαρη;». Και ο Γκάντι της απάντησε:
«Έλα πάλι σε τρεις ημέρες».

Η δύναμη των εσωστρεφών σε έναν κόσμο που δεν σταματάει να μιλάει

«Ντρέπεται», σπεύδουν να εξηγήσουν γονείς με απολογητικό βλέμμα όταν τα παιδιά τους σωπαίνουν, χαμηλώνουν το βλέμμα ή κρύβονται, αρνούμενα να υποταχθούν στους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς. Η συστολή δεν ανήκει στις ιδιότητες που ενισχύουν τη γονεϊκή υπερηφάνεια, οπωσδήποτε όμως είναι προτιμότερη από την αγένεια ή, ακόμα χειρότερα, την αντικοινωνικότητα. Με την αυτοπροβολή και τις δημόσιες σχέσεις να έχουν αναχθεί σε ύψιστες αξίες, γονείς και εκπαιδευτικοί εύλογα τείνουν να επιβραβεύουν την εξωστρέφεια, την αυξημένη κοινωνικότητα και τη λεκτική επιδεξιότητα, ακόμα και στις πολύ νεαρές ηλικίες.

Οι δεκαέξι συνήθειες του μυαλού

Οι «Συνήθειες του Μυαλού» είναι 16 συμπεριφορές, που χαρακτηρίζουν έξυπνους και διακεκριμένους ανθρώπους. Θεωρούνται ως δεξιότητες που σχετίζονται άμεσα με τη ζωή και είναι απαραίτητες για την επίλυση προβλημάτων και την αποτελεσματική συμμετοχή στην κοινωνία. Προάγουν το στρατηγικό συλλογισμό, την οξυδέρκεια και διορατικότητα, την επιμονή και αποφασιστικότητα, τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη ποικίλων δεξιοτήτων.

Μεγαλώνουμε παιδιά με «δυσανεξία» στην αληθινή ζωή

Σε αυτή τη χώρα της καθολικής καταβαράθρωσης οι περισσότεροι γονείς εξακολουθούν να αρνούνται το δικαίωμα του παιδιού τους στην αποτυχία. Δεν είναι τυχαίο ότι στον τόπο των αρνητικών ρεκόρ, η παιδική ηλικία θυμίζει ακόμη αγώνα δρόμου για την ψυχαναγκαστική τελειότητα. Η βαλλόμενη πανταχόθεν ελληνική οικογένεια επιμένει σχεδόν εμμονικά να λειτουργεί σαν εταιρεία, εστιάζοντας κυρίως στον τομέα της παραγωγικότητας και των ικανοτήτων (π.χ. Proficiency στην Α‘ Γυμνασίου). Αποστολή της εταιρείας είναι να παράξει τέλεια παιδιά.

Η ώρα της καθαριότητας στα σχολεία της Ιαπωνίας

Στην Ιαπωνία υπάρχει ένα μάθημα που όλα τα παιδιά Δημοτικών και Γυμνασίων είναι υποχρεωμένα να παρακολουθήσουν: το Soji No Jikan. Το Soji No Jikan δηλαδή “Η ώρα της καθαριότητας“, είναι ένα διάστημα 15 λεπτών στο οποίο οι μαθητές καθαρίζουν τις αίθουσες διδασκαλίας. Και να πώς έχει το πρόγραμμα: αφού οι μαθητές φάνε το γεύμα τους, έχουν 30 λεπτά ελεύθερα για να παίξουν. Όταν τελειώσει αυτός ο χρόνος ακούγεται μία συγκεκριμένη μουσική από τα μεγάφωνα του σχολείου και όλα τα παιδιά αναγνωρίζουν ότι ξεκινά ο χρόνος του Soji No Jikan, συνήθως 1:30 – 1:45 μ.μ.

1+1=2 ή αλλιώς: Υποστήριξη + αποδοχή = έξυπνο και ευτυχισμένο παιδί ή αλλιώς: Επιβίωση > γνώση

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί ένα παιδί να «μην παίρνει τα γράμματα», «να είναι κακός μαθητής», «να μένει πίσω». Και δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος για τον οποίο ευθύνεται το ίδιο το παιδί.

O μύθος ότι γονιός και παιδί μπορούν να είναι "φιλαράκια"

Οι περισσότεροι γονείς, πριν γίνουμε γονείς, επιθυμούμε, όταν γεννηθεί το παιδί μας, να μας εμπιστεύεται και να μας νιώθει «φίλους». Είναι συνηθισμένο, να θέλουμε να δημιουργήσουμε με το παιδί μας, τη σχέση που δεν είχαμε με τους δικούς μας γονείς και προσπαθούμε να το μεγαλώσουμε με έναν τρόπο που ευχόμασταν να είχαν μεγαλώσει και εμάς.

Πώς θα αποτελέσετε πρότυπο για το παιδί σας

Είναι δεδομένο ότι τα παιδιά επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τους γονείς τους, με αποτέλεσμα να οικειοποιούνται πολλές δικές τους συμπεριφορές, νοοτροπίες και αντιλήψεις. Άραγε με ποιους τρόπους μπορείτε να αποτελέσετε θετικό πρότυπο για εκείνα;

Ο εκπαιδευτικός και οι σχέσεις του με τους μαθητές και τους γονείς

Ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση είναι οι σχέσεις του με τους μαθητές κυρίως, αλλά και με τους γονείς των μαθητών. Η διαπίστωση του προβλήματος είναι και προφανής —αφού ο καθένας αντιλαμβάνεται την ύπαρξη του— αλλά και επιστημονική. Σε μια έρευνα του Παν. Κρήτης ανάμεσα σε άλλα ενδιαφέροντα συμπεράσματα, αναφέρεται ότι το 50% των μαθητών έχουν κάποιο πρόβλημα ή προβλήματα με τους καθηγητές τους.