Είκοσι σημαντικά πράγματα που μαθαίνουμε στη ζωή

Αναρωτηθήκατε ποτέ τι μαθαίνουμε στη ζωή μας εκτός από αυτά που μας μαθαίνουν στο σχολείο; Γιατί αυτά που μαθαίνουμε στη ζωή έχει να κάνει με τον τρόπο που ζούμε, που βιώνουμε και με τα πράγματα που κάνουμε. Είναι εκπληκτικό πώς η ζωή προσφέρει διαφορετικά πράγματα στον καθένα μας, επειδή ο νους μας λειτουργεί σε κάθε άνθρωπο «μοναδικά». Παρακάτω έχουμε κάποια πράγματα για όσα μαθαίνουμε στη ζωή, που είναι μια σαφής ένδειξη ότι η ίδια η ζωή μας δίνει τα σημαντικά που πρέπει να γνωρίζουμε.

Χαρούν αλ-Ρασίντ: Το νερό του Παράδεισου

Ο βεδουίνος Χαρίς και η γυναίκα του Ναφίσα περιπλανιούνταν στην έρημο από τη μία όαση στην άλλη. Ζούσαν σε μια παλιά σκηνή εκεί όπου έβρισκαν δυο-τρία φοινικόδεντρα, ακανθώδεις θάμνους για την καμήλα τους και καμιά πηγή γλυφού νερού. Έτσι ζούσαν για δεκαετίες. Όλες οι ημέρες του νομάδα έμοιαζαν η μία την άλλη και πολύ σπάνια κάτι άλλαζε την συνηθισμένη τους ροή. Με διάφορες παγίδες έπιανε διάφορα αγρίμια της ερήμου για το κρέας και το δέρμα τους και έκανε σκοινιά από τις ίνες των φοινικόδεντρων. Όλα αυτά, τα πουλούσε και στα καραβάνια που περνούσαν από την έρημο.

30+1 ενδιαφέροντα γεγονότα για την ανθρώπινη συμπεριφορά

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί αισθάνεστε έτσι ή κάνετε πράγματα που τα κάνετε; Γιατί ο τρόπος που λειτουργεί το μυαλό σας έχει να κάνει με τον τρόπο που ζείτε και με τα πράγματα που κάνετε. Είναι εκπληκτικό πώς λειτουργεί κάθε «μοναδικό» μυαλό. Παρακάτω έχουμε κάποια γεγονότα για την ανθρώπινη συμπεριφορά, που είναι μια σαφής ένδειξη για το γιατί και το πως συμβαίνουν σε μας κάποια πράγματα και δικαιολογούν τις αντιδράσεις μας. Αυτά μπορεί να λύσουν και ένα αίνιγμα για το ποιοί είστε:

Μαθήματα που πρέπει να ξέρεις όσο πιο νωρίς γίνεται

Η ζωή είναι ένα ατέρμονο παιχνίδι. Ξεκινάς απ’ την αφετηρία, αντικρίζοντας παράλληλους λαβυρίνθους, με σκοπό τον τελικό σταθμό. Κάπου εκεί καλείσαι να επιλέξεις αν θα ολισθήσεις ή θα προχωρήσεις με σθένος. Θα είσαι το πιόνι ή ο τροχός; Η αρχή ή το τέρμα; Πόσοι είμαστε στ’ αλήθεια πρωταγωνιστές ενός παιχνιδιού στο οποίο ασυναίσθητα βαλθήκαμε να συμμετέχουν.

Ποια είναι 5 πράγματα που δεν πρέπει ποτέ να θεωρείτε δεδομένα;

* Υγεία: Οι περισσότεροι δεν θα το συνειδητοποιήσουν μέχρι να είναι πολύ αργά. Ξεκινήστε να τρέφεστε σωστά από νεαρή ηλικία και αν έχετε παιδιά, ξεκινήστε τα από νωρίς. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το σωστό και υγιεινό φαγητό ως φάρμακο.

9 μαθήματα που πρέπει να ξέρεις πριν το μέσο της ζωής σου

Συνειδητοποίησα ότι όλα όσα με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα και έστρωσαν τον δρόμο για ακόμα περισσότερη χαρά και ολοκλήρωση είναι η αγάπη, η ειλικρίνεια, η συμπόνια, το να χτίζεις δυνατά όρια, η αφοσίωση, τα μεγάλα ρίσκα, το να μπορώ να υπερασπίζομαι το ποια πραγματικά είμαι και το να χρησιμοποιώ τον κόσμο όσο καλύτερα μπορώ. Και ανακάλυψα 9 πολύ σημαντικά μαθήματα ζωής που θα ευχόμουν να ήξερα πολύ νωρίτερα. Αν όλα αυτά τα ήξερα πολλά χρόνια πριν, δεν θα είχα σπαταλήσει τόσο χρόνο και ενέργεια σε λάθος επιλογές.

Μερικές θλιβερές αλήθειες για τη ζωή

Θα θέλαμε να ζήσουμε μία εύκολη ζωή γεμάτη ευτυχία και αφθονία, η πραγματικότητα είναι ότι η ζωή μπορεί μερικές φορές να είναι πολύ δύσκολη. Ανεξάρτητα από το ποιοι είμαστε, τι κάνουμε, ή πόσο σκληρά προσπαθούμε, η ζωή θα μας ρίξει πολλές φορές πίσω στα σχέδια μας. Μπορούμε να εκτροχιαστούμε απροσδόκητα από τα σχέδια και τους στόχους μας σε μία στιγμή.

Κι αυτό θα περάσει

Μια διδακτική ιστορία που αρχικά διηγήθηκε ένας ποιητής Σούφι, από την Περσία ο Αττά, που εμπεριέχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αφήγηση για αυτά που μας συμβαίνουν τώρα. Γιατί κάθε τι που μας συμβαίνει κακό ή καλό, είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα, με κόπο, με πόνο, με δάκρυα, ή αίμα στην πρώτη περίπτωση, «κι αυτό θα περάσει».

Το φαινόμενο Ντιντερό

Το φαινόμενο αυτό επινοήθηκε από ένα δοκίμιο του Γάλλου φιλόσοφου Denis Diderot με τον αξιοσημείωτο τίτλο «Λυπάμαι για το χωρισμό με το παλιό μου ρούχο». Η ουσία του φαινομένου είναι η εξής: Γιατί θέλουμε πράγματα που δεν χρειαζόμαστε – και τι να κάνουμε γι ‘αυτό.

20 +1 σκληρές αλήθειες για τη ζωή που κανένας δεν παραδέχεται εύκολα

Από τα μειονεκτήματα του ανθρώπινου γένους είναι η αδυναμία του να εκτιμήσει τη δύναμη του χρόνου. Τα γηρατειά είναι μια συζήτηση που αντιμετωπίζει κανείς σαν ανέκδοτο στην πρώτη του νιότη και σαν εφιάλτη από την τέταρτη δεκαετία της ζωής του και μετά. Ωστόσο, υπάρχουν 10 σκληρές αλήθειες που κανείς δεν αποκαλύπτει -στα παιδιά του, για παράδειγμα- εγκαίρως και κανείς δεν παραδέχεται, όσο έχει καιρό μπροστά τους για να τις επεξεργαστεί, να τις αποδεχθεί και να προχωρήσει με τον ευτυχεστέρο δυνατό τρόπο στη ζωή του.

Ο Σωκράτης και η ματαιοδοξία

Ο Σωκράτης και ο Αντισθένης, γύρω στο 400 π.Χ., στην Αθήνα…
Ελεύθερος, ήθελε καταρχήν και πάνω απ’ όλα να είναι ελεύθερος. Σαν τον αέρα, σαν το νερό. Ελεύθερος όπως η φύση, να υπακούει μόνο στις ανάγκες του σώματος, που στο κάτω κάτω ικανοποιούνται εύκολα. Λίγο ξερό άχυρο για να κοιμάται, ένα κομμάτι ψωμί, τρεις ελιές, για να χορταίνει την πείνα του.

Άρθουρ Σοπενχάουερ: η σοφία της κάθε ηλικίας προς επιβίωση

ΚΑΘΕ ΠΡΟΙΚΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, κάθε άνθρωπος που δεν ανήκει στα θλιβερά 5/6 της ανθρωπότητας που είναι εκ φύσεως μειονεκτικά, όταν περάσει τα σαράντα είναι δύσκολο να μη δείξει κάποια στοιχεία μισανθρωπισμού. Γιατί κρίνοντας απ’ τον εαυτό του, έχει καταλήξει στα συμπεράσματά του σχετικά με τους άλλους κι έχει ανα­καλύψει πως σε ό,τι αφορά το κεφάλι αλλά και την καρ­διά, πολλές φορές μάλιστα και τα δύο, έχει φτάσει σ’ ένα επίπεδο που οι άλλοι αδυνατούν να φτάσουν, γι’ αυτό και αποφεύγει την οποιαδήποτε σχέση μαζί τους. Για τον ίδιο λόγο, ο καθένας αγαπάει ή μισεί τη μοναξιά του, με άλλα λόγια την παρέα με τον εαυτό του, ανάλογα με το πόσο αξίζει ο ίδιος.

Leo Buscaglia: Γεννημένοι να αγαπάμε. Στοχασμοί για την αγάπη

«Όταν πρόκειται να δώσουμε αγάπη, οι ευκαιρίες είναι απεριόριστες και όλοι είμαστε χαρισματικοί». Υπάρχει κάτι με το οποίο συμφωνούν όλοι οι άνθρωποι της γης: ποτέ δεν είμαστε τόσο χαρούμενοι, δημιουργικοί και παραγωγικοί όσο όταν έχουμε αγάπη στη ζωή μας. Χωρίς αυτή, η ζωή μας είναι άδεια και δίχως νόημα. Αν και είμαστε γεννημένοι για αγάπη, πολλοί από εμάς δεν το συνειδητοποιούμε παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά. Το να έχουμε τη δυνατότητα για αγάπη είναι πολύ διαφορετικό από το να έχουμε την ικανότητα να αγαπάμε. Η αγάπη μαθαίνεται και πρέπει να σπουδάζεται και να ασκείται διαρκώς.

Δεν μπορείς να διδάξεις στους ανθρώπους να σε αγαπούν

Ξέρω τι θέλει η ψυχή σου. Ξέρω ότι είσαι ευαίσθητος και συναισθηματικός. Γνωρίζω ότι είσαι η ζωντανή ενσάρκωση της καλοσύνης και της φροντίδας. Κι αυτό το ξέρω επειδή οι άνθρωποι που μοιράζονται τέτοιες ποιότητες αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλο.

Χόρχε Λουις Μπόρχες: Τίποτα δε φεύγει μέχρι να μας διδάξει αυτό που χρειάζεται να μάθουμε

Με τον καιρό μαθαίνει κανείς. τη λεπτή διαφορά ανάμεσα στο να κρατά ένα χέρι και να αλυσοδένει μια ψυχή. Μαθαίνει πως αγαπώ δε σημαίνει: στηρίζομαι και ότι συντροφικότητα δε σημαίνει: ασφάλεια..κι έτσι κανείς αρχίζει να μαθαίνει….Πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια και ότι τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις. Και αρχίζει να δέχεται τις ήττες του με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα.

Η εσωτερική μάχη καλού και κακού – «Οι δύο λύκοι»

Ο άνθρωπος έχει δύο λύκους μέσα του, ένα λύκο λευκό που παραμένει γλυκός και ήρεμος κι έναν άλλο μαύρο, κατάμαυρο σαν το βαθύ σκοτάδι της νύχτας που μας σπρώχνει να πράττουμε άσχημα, να μιλάμε με κακία. Σύμφωνα με την αρχαία αυτή ιστορία των Ινδιάνων, οι δύο αυτοί λύκοι βρίσκονται σε μια συνεχή διαμάχη, καθημερινά επικρατεί εκείνος που ταΐζουμε περισσότερο.

Η θλίψη και η οργή

Ήταν μια φορά… «μια φορά» που από το πολύ που τη διηγήθηκαν ακούστηκε τόσες φορές…που έγινε πραγματικότητα.

Αν θέλεις να πετύχεις σε ότι έχεις βάλει ως στόχο, γίνε “κουφός βάτραχος”

Υπάρχουν 2 τρόποι για να ζήσεις την ζωή σου. Ο ένας είναι να την ζήσεις και να την δημιουργήσεις όπως θέλεις εσύ, και ο άλλος να ακούς τους γύρω σου, και να την ζήσεις όπως θέλουν οι γύρω σου. Η ιστορία του κουφού βατράχου μας διδάσκει ότι για να πετύχουμε τους στόχους μας, χρειάζεται πολλές φορές να είμαστε “κουφοί”, και να προχωράμε μπροστά χωρίς να ακούμε τις γνώμες των γύρω μας, όπως συμβαίνει και με τον βάτραχο της ιστορίας.