Πως γινόμαστε το λάθος πρότυπο για τα παιδιά

στις
  • Αν είστε ένας γονιός που ανησυχεί πολύ, επιρρεπής σε άγχος και κακά σενάρια, δίνετε στο παιδί την εντύπωση, ότι ο κόσμος είναι ένα τρομακτικό μέρος κι ότι ο καθένας θα πρέπει να βρίσκεται σε αιώνια επαγρύπνηση για να προστατευτεί απ΄ όλα αυτά τα κακά. Σκεφτείτε, πόσο εύκολα τέτοια συναισθηματικά μηνύματα, θα μπορούσαν να κάνουν ένα παιδί βαθιά απαισιόδοξο.arguing

  • Εάν η προσωπικότητά σας είναι καταθλιπτική –σε μεγάλο βαθμό επειδή, ας πούμε, ως παιδί κακοποιηθήκατε ή παραμεληθήκατε και νιώθετε ότι είστε βάρος κι ανάξιοι αγάπης- πόσο αποτελεσματικά θεωρείτε ότι θα μπορούσατε να βοηθήσετε το παιδί σας να νιώσει πραγματικά ασφαλές και να αναπτύξει μια υγιή αυτοεικόνα;

  • Αν αντιμετωπίζετε χρόνιο πρόβλημα θυμού και η οικογένειά σας παρατηρεί ότι χάνετε κατ’ επανάληψη την ψυχραιμία σας (ακόμη και για φαινομενικά ήσσονος σημασίας ζητήματα), υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ένα ή περισσότερα απ’ τα παιδιά σας να αναπτύξει τα ίδια προβλήματα. Μόλις οι εκρήξεις θυμού γίνουν μέρος του βασικού συναισθηματικού τους ρεπερτορίου, θα είναι πολύ δύσκολο να σβηστούν.

  • Οι ερευνητές στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσαν ότι το επίπεδο δραστηριότητας ενός μικρού παιδιού συνδέεται άμεσα με αυτό της μητέρας του. Οι γονείς συχνά λένε στα παιδιά τους, ότι πρέπει να ασκούνται περισσότερο, να βγαίνουν έξω και να παίζουν, ωστόσο, οι ίδιοι δεν είναι πρότυπα σωματικής άσκησης. Το παιδί, μοιραία, θα μιμηθεί αυτήν την υποτονικότητα και την αδράνεια.

    Πηγή: psychologytoday.com  Φοίβη Γλύστρα

Advertisements