Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία

Sapere aude! – Τόλμα να γνωρίζεις

Ποιά είναι τα σημάδια εθισμού στη σχέση;


Το πρώτο σημάδι είναι να μπορώ να παρατηρώ πώς μαζί με τον παρτενέρ μπαίνουμε στην σχέση. Μία σχέση εθισμού έχει συχνά ως αφετηρία τον διακαή πόθο να βρεθεί οπωσδήποτε «κάποιος να αγαπήσω, ή και να με αγαπήσει». Κι όταν αυτή η σκέψη γίνεται εμμονή αισθάνομαι πως η ζωή μου δίχως αυτήν είναι μια ζωή δίχως νόημα. Αυτό, δηλαδή, που δίνει νόημα στην ύπαρξή μου είναι να είμαι με κάποιον/α.

1230040_599522713437391_889211393_n

Ψάχνω για το άλλο μου μισό, καθώς εγώ δεν είμαι ολόκληρος/η. Έχω μία σχέση άρα υπάρχω. Δεν είναι η περίπτωση που απλά προτιμώ να είμαι μέρος ενός ζευγαριού. Είναι κάτι παραπάνω: πρόκειται για ανάγκη.

Και όταν πρόκειται για ανάγκη αναζητούμε και οι δύο την άμεση ικανοποίηση. Λείπει, δηλαδή, η εγκαρτέρηση για την ευχαρίστηση που εκπληρώνεται σε βάθος χρόνου, έτσι ώστε η σχέση να αναπτύσσεται βήμα προς βήμα.

Η ανάγκη μας κάνει να συμπεριφερόμαστε σαν δύο «πεινασμένοι» μέσα στην σχέση, όπως όταν ο ένας ασκεί στον άλλον παρτενέρ πίεση για σεξ ή δέσμευση. Έτσι, έχουμε αποκλείσει από τον ορίζοντα της σχέσης την ελευθερία επιλογής.

amorΣε μία σχέση εθισμού απουσιάζει η αμοιβαιότητα. Μαθαίνουμε να συνδεόμαστε μεταξύ μας με όρους εξουσίας. Αυτό που ενδιαφέρει έκαστο παρτενέρ είναι να έχει ολοκληρωτικά τον έλεγχο.

Ο συμβιβασμός, η διαπραγμάτευση και εναλλαγές στην πρωτοβουλία αποτελούν έναν άγνωστο κώδικα. Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά επικρατεί ο κανόνας της σιωπής.

Τότε είναι που αποφεύγουμε να μοιραζόμαστε επιθυμίες και συναισθήματα. Η εκτίμηση που τρέφει έκαστος παρτενέρ συγκαλύπτεται από φύλο συκής.

Η ευθύτητα είναι απαγορευμένη ζώνη. Μαθαίνουμε να σχετιζόμαστε μέσα από την χειραγώγηση του άλλου.

Σε μία σχέση εθισμού δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Προσπαθούμε να καλουπώσουμε ο ένας τον άλλον, ο καθένας με βάση τα δικά του μέτρα και σταθμά. Με αυτόν τον τρόπο, τρέφεται αμοιβαία η προσδοκία ότι ο ένας θα διορθώσει ή θα σώσει τον άλλον. Τα προβλήματα και τα αισθήματα του άλλου παρτενέρ γίνονται εμμονή. Ο κλοιός γίνεται τόσο στενός, ώστε να στενεύει και ο δρόμος έκαστου παρτενέρ να αναπτυχθεί με γνώμονα την θεμελιώδη φύση του. Αυτή είναι μία συνταγή για να είμαστε μεταξύ μας ασφυκτικά κοντά και να μην αφήνουμε την σχέση να «αναπνεύσει».

Manos amorΣε μία σχέση εθισμού αυτό που ξέρουμε αμφότεροι πολύ καλά να κάνουμε είναι να πετάμε στον άλλον το μπαλάκι της ευθύνης για τα προβλήματα που παρουσιάζονται.

Δεν επιλύουμε μαζί τα προβλήματα.

Αυτό που αρκεί και στους δύο είναι να διαμαρτυρόμαστε για τα «στραβά» του άλλου γιατί έτσι επιβεβαιώνεται ο καθένας ότι έχει δίκιο. Αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο τον καθένα είναι να δικαιωθεί, παρά να συμφωνηθεί από κοινού μία λύση για την αντιμετώπιση δυσκολιών.

Σε μία σχέση εθισμού αποφεύγουμε και οι δύο το δυσάρεστο και να αντιμετωπίσουμε μαζί όλες τις πλευρές της πραγματικότητας. Θέλουμε να συνυπάρχουμε μόνο όταν ικανοποιούνται οι ανάγκες.

Και σε μία σχέση εθισμού συμβαίνει συχνά το πηγάδι των αναγκών να είναι αρκετά βαθύ. Τόσο που όταν έντρομοι δεν βλέπουμε τον πάτο σηκώνουμε την άγκυρα για το επόμενο λιμάνι όπου θα στεριώσουν οι ανάγκες αυτές.

Και πριν το πλοίο σαλπάρει για άλλες «στεριές» μήπως είμαστε το ίδιο πεινασμένοι με όταν πρωτομπήκαμε σε αυτήν την σχέση; Ή αγκυροβολούμε σε μια σχέση που αντί να αλλάζει διαρκώς μένει πάντα η ίδια;

Edward Crowther – Intimacy – Strategies For Successful Relationships.

Πηγή  Μάρω Μπέλλου Ψυχοθεραπεύτρια Ψυχολόγος

Information

This entry was posted on 21/10/2016 by in ψυχολογία and tagged , .

Πλοήγηση

Follow Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία on WordPress.com