Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία

Sapere aude! – Τόλμα να γνωρίζεις

Καλώς ήρθες σε ένα σχολείο χωρίς αξίες


Από αυτό το σχολείο που σήμερα, μπήκαν 1,3 εκατομμύρια μαθητές θα βγουν 1,3 εκατομμύρια «σταθεροί» και εν δυνάμει, «ακλόνητοι» Έλληνες. Δύσκολοι στην ανάληψη πρωτοβουλιών, όχι ιδιαίτερα δημιουργικοί και εγκλωβισμένοι σε μία στατική αντίληψη του κόσμου

school

Σήμερα, είναι η πρώτη μέρα στο σχολείο. Πάνω από ένα εκατομμύριο μαθητές επέστρεψαν στα θρανία και για κάποιους είναι η πρώτη φορά. Oλοι αυτοί, μαζί με τις μαμάδες τους… κάτι περιμένουν. Κάτι προσδοκούν, κάτι ελπίζουν να ζήσουν κι αυτή τη χρονιά. Oχι τόσα πολλά όμως. Oχι τόσα όσα θα μπορούσε να τους δώσει ο δάσκαλος, η τάξη τους, ο συμμαθητής τους.

Το ελληνικό σχολείο έχει αρχές. Oμως δεν έχει αξίες. Eχει κανόνες αλλά δεν έχει προσανατολισμούς. Eχει «ρίζες» αλλά δεν έχει κλαδιά.

Ποιο είναι το πρόβλημα με το σχολείο; Προφανώς δεν είναι ούτε το Εξεταστικό για τα πανεπιστήμια ούτε και οι δομές των βαθμίδων που κάθε λίγο και λιγάκι προσπαθούν διάφοροι «Δον Κιχώτες» υπουργοί να αλλάξουν. Όλα αυτά τα κωμικοτραγικά είναι οι εξάρσεις φαιδρότητας ενός συστήματος που κυριαρχείται από δειλία και απομονωτισμό.

Το ελληνικό σχολείο φοβάται να λειτουργήσει στο σύγχρονο κόσμο! Κι αυτό γιατί, ως θεσμός που είναι, δεν θέλει να προσαρμόσει αξιωματικά, την κοινωνική ανάγκη που υπηρετεί στο πολιτισμικό πλαίσιο. Θα έλεγε κανείς πως αδιαφορεί επιδεικτικά για οτιδήποτε προχωρά και εξελίσσεται στις ζωές των ανθρώπων.

Και όπως ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, μπερδεύει τις αρχές με τις αξίες και παραμένει προσηλωμένο σε ένα «ασάλευτο παρόν», μεγαλώνοντας γενιές ευνουχισμένων Ελλήνων.

Ετσι λοιπόν και αυτή τη χρονιά, ο μέσος έλληνας μαθητής θα «διδαχθεί» στο σχολείο του τα εξής:

Θα μισήσει τη γνώση και θα την αποβάλει ως μη αναγκαία στη ζωή του. Θα γίνει «Eλληνάρας» εισπράττοντας ονόματα, σύμβολα, ψεύδη και συνθήματα. Θα υιοθετήσει την υποκρισία ως τρόπο ζωής από τη διάσταση μεταξύ πράξης και θεωρίας. Θα αποκτήσει απέχθεια προς την πνευματικότητα, αφού θα την ταυτίσει με την διανοητική «αφλογιστία» των περισσοτέρων δασκάλων του. Θα αποβάλει την αξιολόγηση εξαιτίας της μονοδιάστατης επιβολής της. Και τέλος θα εθιστεί στον ατομικισμό και στην παθητική πλήξη, αφού για ώρες ολόκληρες, θα κάθεται σε ένα θρανίο, άλαλος, άγραφος, άβουλος και ταπεινωμένος.

Δεν θα στερηθεί όμως τις «αρχές» του: Εθνοκεντρισμός, θρησκευτικότητα, χρησιμοθηρία, εξουσιολαγνεία, φονταμενταλισμός, σταθερότητα, φόβος για το διαφορετικό, πίστη στο μεταφυσικό και αίσθηση της «μοναδικότητας».

Δεν θα προσαρμόσει όμως ποτέ τις σύγχρονες προσανατολιστικές του διαθέσεις σε κλασικές αξίες: Πειθαρχία, συλλογικότητα, ευπρέπεια, θαυμασμός προς την πνευματικότητα του δασκάλου, ελευθερία, δημιουργικότητα, παραγωγή, αγάπη για τη γνώση και πολιτική συνείδηση.

Από αυτό το σχολείο που σήμερα, μπήκαν 1,3 εκατομμύρια μαθητές θα βγουν 1,3 εκατομμύρια «σταθεροί» και εν δυνάμει, «ακλόνητοι» Eλληνες. Δύσκολοι στην ανάληψη πρωτοβουλιών, όχι ιδιαίτερα δημιουργικοί και εγκλωβισμένοι σε μία στατική αντίληψη του κόσμου που όμως, δυστυχώς γι αυτούς, εξελίσσεται γύρω τους. Θα αποφοιτήσουν οι περισσότεροι «πιστοί» σε κώδικες αλλά καχύποπτοι στην αντιμετώπιση των μεταβολών που η ίδια η ζωή επιβάλλει.

Ανδρέας Ζαμπούκας Πηγή

Information

This entry was posted on 12/09/2016 by in παιδαγωγικά and tagged .

Πλοήγηση

Follow Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία on WordPress.com