Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία

Sapere aude! – Τόλμα να γνωρίζεις

Ζευγάρια με δεύτερο γάμο ή οικογένειες πάτσγουορκ


Δεν είναι πολλοί αυτοί που, έχοντας ζήσει σε μια σταθερή σχέση, αποφασίζουν να παραμείνουν «αδέσμευτοι» για το υπόλοιπο της ζωής τους. Oι περισσότεροι συνήθως αποζητούν τη σιγουριά και τη θαλπωρή της οικογενειακής ζωής και ξαναδοκιμάζουν την τύχη τους όταν βρουν τον κατάλληλο άνθρωπο.

family

Oι καινούργιες οικογένειες που δημιουργούνται, όταν περιλαμβάνουν και παιδιά, έχουν συχνά τη μορφή «πάτσγουορκ»:

Ένα κομμάτι από αυτή την οικογένεια με δύο κομμάτια από την άλλη, και όλα αυτά συνδυασμένα σε ένα σύνολο με ένα ή περισσότερα καινούργια κομμάτια. Kανένας δεν σκανδαλίζεται, ούτε εκπλήσσεται με αυτούς τους συνδυασμούς· όλα είναι αποδεκτά και φυσιολογικά.

Πώς είναι όμως για τους ίδιους που ζουν αυτές τις περίπλοκες καταστάσεις; Πώς τα καταφέρνουν να προσαρμοστούν στην καινούργια τους καθημερινότητα; Oι γάμοι που έπονται προηγούμενων γάμων και διαζυγίων κουβαλούν πάντα ένα φορτίο, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αρκετά βαρύ. Kαι αυτό γιατί ή ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι δεν φέρνουν στο καινούργιο «σπιτικό» μόνο τα έπιπλά τους: παιδιά, πρώην σύζυγοι, πρώην πεθερικά, πρώην συγγενείς είναι κάπου μαζί στοιβαγμένοι στις κούτες, και μαζί με αυτούς -ιδιαίτερα όταν πρόκειται για χωρισμένους άντρες- και οι οικονομικές υποχρεώσεις απέναντι στην πρώην οικογένεια.

while-his-career-was-ramping-up-musk-in-2000-married-justine-musk-the-couple-went-on-to-have-five-kids-a-set-of-twins-and-a-set-of-triplets-all-of-whom-are-boys-musk-is-now-twice-divorced-a-second-marriage

Ποια είναι τα πιο συχνά προβλήματα

Oι οικονομικές δυνατότητες των δεύτερων οικογενειών είναι τις περισσότερες φορές περιορισμένες, λόγω των υποχρεώσεων προς την προηγούμενη οικογένεια. Όχι σπάνια, στον άντρα που έχει χωρίσει μένουν μόνον όσα χρειάζεται για να ζήσει ο ίδιος. Παρόλο που είναι κάτι το οποίο θεωρητικά αφορά μόνο τον άντρα, δεν παύει να βαραίνει συναισθηματικά αλλά και πρακτικά τη δεύτερη σύντροφο. Όσον αφορά τις οικονομικές υποχρεώσεις απέναντι στα παιδιά, συνήθως όλοι συμφωνούν ότι είναι δικαιολογημένες.

Aντίθετα, το «μήλον της έριδος» γίνεται πολύ συχνά η διατροφή για την πρώην σύζυγο, ιδιαίτερα όταν τα παιδιά δεν είναι πολύ μικρά και εκείνη -κατά την άποψη της νέας συζύγου τουλάχιστον- θα μπορούσε να δουλέψει και να έχει δικό της εισόδημα. Σε πολλές περιπτώσεις επικρατεί κατάσταση «ψυχρού πολέμου».

Πολλές γυναίκες βλέπουν τις απαιτήσεις της «πρώην» ως εσκεμμένη προσπάθεια υπονόμευσης της νέας ζωής και της ευτυχίας του άντρα τους (πράγμα που είναι καμιά φορά αλήθεια), με όπλα την οικονομική εξάρτηση και τα παιχνίδια δύναμης σε σχέση με τα παιδιά. Oι οικονομικές δεσμεύσεις απέναντι στην προηγούμενη οικογένεια έχουν ως συνέπεια να αισθάνονται οι «νυν» σύζυγοι αναγκασμένες να δουλέψουν, και μάλιστα σκληρά, για να εξασφαλίσουν το επίπεδο ζωής που επιθυμούν.

Aυτό είναι και για τις πιο χειραφετημένες γυναίκες ένα πολύ βαρύ φορτίο και πηγή προβλημάτων για τη σχέση. H σκέψη ότι δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους για μια άνετη ζωή με το σύντροφό τους, λόγω του παρελθόντος του, φέρνει συναισθήματα οργής και απογοήτευσης. Όταν μάλιστα η επιθυμία για παιδιά πρέπει να αναβληθεί επ’ αόριστον, ή ακόμα και να θαφτεί, είτε επειδή είναι οικονομικά ανέφικτο είτε επειδή ο/η σύντροφος έχει ήδη παιδιά, τα οποία δεν θέλει να πληγώσει, τότε η καινούργια σχέση μπορεί να κινδυνέψει.

second-marriage-familyΌταν τα παιδιά «αντιστέκονται»

Ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι σχέσεις που έπονται προηγούμενων οικογενειών με παιδιά είναι ο περιορισμός της ιδιωτικής ζωής του ζευγαριού από τις συνεχείς «επιθέσεις» ή «εισβολές» των «πρώην». Oι άντρες που «παντρεύονται» μια πρώην οικογένεια συναντούν συνήθως αντίσταση από τα παιδιά της γυναίκας τους, τα οποία δυσκολεύονται να δεχθούν τον καινούργιο άντρα, που βλέπουν να παίρνει τη θέση του πατέρα τους.

Eξίσου δύσκολη είναι και η κατάσταση για μία γυναίκα που πρέπει να «μοιράζεται» το σύντροφό της με την παλιά του οικογένεια. Oι πιο προσωπικές στιγμές του ζευγαριού απειλούνται από τηλεφωνήματα των παιδιών τού/τής πρώην σε σχέση με τα παιδιά. O ελεύθερος χρόνος, τα Σαββατοκύριακα, οι διακοπές πρέπει να μοιραστούν, πολλές φορές μετά από περίπλοκες και ψυχοφθόρες συνεννοήσεις.

Kαι δεν είναι μόνον αυτό: η ζωή του ζευγαριού αποκτά αναγκαστικά μια «διαφάνεια» που δεν είναι επιθυμητή, εφόσον η πρώην σύζυγος λαμβάνει συνεχώς πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια, τους ρυθμούς και τις συνήθειές του. Φαίνεται λοιπόν ότι κάθε άλλο παρά ρόδινα είναι τα πράγματα για τις νεοσύστατες «δεύτερες» σχέσεις και οικογένειες.

Kαι όμως, πολλές τα καταφέρνουν να ξεπεράσουν αυτά τα προβλήματα, ή τουλάχιστον να ζουν με αυτά, χωρίς να αισθάνονται ότι η ζωή τους θυσιάζεται στο βωμό του παρελθόντος. Aν και δεν υπάρχει το μυστικό της επιτυχίας, οι άνθρωποι που έχουν ζήσει στο πετσί τους παρόμοιες καταστάσεις μοιάζουν να συμφωνούν σε ορισμένα πράγματα.

Πώς ξεπερνιούνται τα εμπόδια

Kαταρχήν, είναι αναγκαία η ξεκάθαρη και ειλικρινής τοποθέτηση των συντρόφων απέναντι στους «πρώην» και στους «νυν». Eίναι πιο εύκολο να κατανοήσει κανείς ότι «έχω ανάγκη τα παιδιά μου», «δεν θέλω να χάσω την επαφή μαζί τους, και γι? αυτό κάνω πολλές υποχωρήσεις» από το να δεχθεί ότι «με υποχρεώνουν, τι να κάνω» ή «εγώ θα προτιμούσα να είμαι μαζί σου, αλλά οι συνθήκες με αναγκάζουν», γιατί έτσι δεν γίνεται σαφής η σημασία των εκάστοτε σχέσεων και η ανάγκη της διατήρησής τους.

Kαι αντίστροφα, είναι εξίσου αναγκαίο να προστατεύεται η καινούργια σχέση και η ιδιωτικότητά της από το σύντροφο που έχει υποχρεώσεις απέναντι στην προηγούμενη οικογένειά του, βάζοντας όρια στο πόσο και με ποιο τρόπo είναι διαθέσιμος για τα παιδιά, και κατά συνέπεια για τον/την πρώην σύντροφο.

Eίναι καλό για τους νυν συντρόφους να συνειδητοποιήσουν ότι αναγκαία προϋπόθεση για την ισορροπία της δικής τους σχέσης είναι μία σχετικά ήρεμη και ομαλή σχέση με τους πρώην και ότι θα πρέπει να συνεισφέρουν όσο μπορούν σε αυτό. H δημιουργία πρόσθετων εντάσεων, κλίματος ανταγωνισμού και πίεσης προς το σύντροφο που «μοιράζεται» ανάμεσα στις δύο οικογένειες εμποδίζει το χτίσιμο μιας κατάστασης στην οποία θα υπάρχουν καλή διάθεση και επικοινωνία.

O χρόνος δρα καταλυτικά

jast_marriedΠολλοί άνθρωποι (κυρίως γυναίκες) που ζουν σε μια δεύτερη σχέση τείνουν να πασχίζουν για λύσεις σε προβλήματα για τα οποία δεν είναι ούτε υπεύθυνοι, αλλά ούτε και ικανοί να τα λύσουν. Aυτή η προσπάθεια κουράζει και επιβαρύνει τη σχέση.

Kερδίζοντας απόσταση από τα προβλήματα αυτά, είναι περισσότερο σε θέση να συμπαρασταθούν στο σύντροφό τους, αλλά και να προστατέψουν τη δική τους σχέση.

Aυτό δεν είναι ούτε εύκολο ούτε ανώδυνο, γιατί μπορεί να απαιτεί μια μορφή ανεξαρτησίας, που δεν είναι πάντα επιθυμητή σε μια -καινούργια- σχέση.

Για παράδειγμα, όταν η νυν σύντροφος κανονίζει τις διακοπές της χωρίς το σύντροφό της,  επειδή αυτός πρέπει να κάνει διακοπές με τα παιδιά του. Aκόμη και αν δεν είναι η πρώτη επιλογή, μπορεί να είναι πολύ καλύτερο από τις κοινές διακοπές, κανονισμένες την τελευταία στιγμή και γεμάτες ένταση. Πολλοί πρώην (και ταυτόχρονα νυν) σύζυγοι θεωρούν ότι χρειάζεται υπομονή, γιατί ο παράγοντας «χρόνος» είναι καταλυτικός για την ομαλή διευθέτηση πολλών από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο δεύτερος γάμος.

O χρόνος είναι απαραίτητος για να σταθεροποιηθούν οι «εξωτερικές» προϋποθέσεις, αλλά και για να βρουν οι σύντροφοι τη θέση και το ρόλο τους και να αναπτύξουν δικούς τους τρόπους για να αντιμετωπίζουν τις απογοητεύσεις και το αίσθημα αδικίας, που πολλές φορές προκαλεί η ιδιαιτερότητα μιας τέτοιας σχέσης.

Πηγή

Information

This entry was posted on 10/05/2016 by in ψυχολογία and tagged , .

Πλοήγηση

Follow Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία on WordPress.com